Bir hareketin samimiyeti, kendi hatalarıyla yüzleşme cesaretiyle ölçülür. Öz eleştiri zayıflık değil; diriliğin ve gelişmenin şartıdır.
Duygusallığın bilginin önüne geçmesi
Güçlü duygular harekete geçirir; ancak ilim ve hikmetle yönlendirilmeyen heyecan kısa sürede söner ya da yanlış hedeflere yönelir.
Şekilciliğe takılmak
Özü ihmal edip dış görünüşe odaklanmak, dini bir kimlik göstergesine indirger. Oysa İslam, önce kalbin ve ahlakın dönüşümüdür.
Plansızlık ve süreksizlik
Hedefi, takvimi ve ölçüsü olmayan çalışmalar, ne kadar samimi olursa olsun kalıcı sonuç üretemez.
Kendini tek doğru sanmak
Farklı görüşlere tahammül edememek istişareyi zayıflatır ve hareketi kendi içine kapatır.
Söz ile eylem arasındaki mesafe
Söylediğini yaşamayan bir davet, ikna gücünü kaybeder.
«Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyi niçin söylüyorsunuz?» (Saf, 2)
Nasıl aşarız?
- Düzenli muhasebe ve açık istişare
- İlmî derinlik ve sürekli öğrenme
- Ölçülebilir hedefler ve süreklilik
- Önce kendi hayatımızda örnek olmak